Als echte schaafnerd staat het opknappen en/of gebruiken van een Japanse schaaf al lang op het wensenlijstje. Voor diegene die er niet bekend mee zijn, een japanse schaaf is echt een ander stuk gereedschap dan een westerse schaaf (zoals een stanley no 4). Het doel is natuurlijk wel hetzelfde. Het grootse verschil (in eerste oogopslag) is dat je een japanse schaaf naar je toe trekt ipv van je af duwen.
Onlangs heb ik via marktplaats voor 20,- een Japanse schaaf kunnen kopen. Het was duidelijk dat hij niet meer in nieuwstaat was, maar in het echt was het nog wel een slagje erger. Belangrijkste punten bleken: Schaafbeitel bleek verroest, incl dekbeitel, kleine barsten in het hout, houtworm gaatjes, zool bleek licht hol in 2 richtingen (pringel-vorm) en de pin om de dekbeitel te klemmen was krom (gaten bleken niet recht tegen over elkaar geboord).
Als het een westerse schaaf was geweest was ik er waarschijnlijk niet aan begonnen, maar als “leerobject” leek het mij een mooi project.
Als eerste heb ik de beitel, dekbeitel en pin verwijderd en de houten body 1,5 week in de vriezer gedaan bij -20 graden. De houtworm gaatjes leken al zeer oud, maar je weet maar nooit.
In de tussentijd kon ik aan de slag met de metalen delen. Als eerst ronde heb ik met een messing borstel de roest verwijderd. Hierdoor werd snel duidelijk dat alles een goede slijpbeurt nodig had om het eea op te knappen. Dus een lekker muziekje aan en accepteren dat je een middag moet slijpen op de slijpstenen. Gelukkig bleek de achterkant van de beitel nog wel goed hol (hoort bij een japans schaafijzer), maar was de vouw was verre van recht en vlak. Gaandeweg werd duidelijk dat de beitel mooi gelamineerd was en daarmee (volgens google) van betere kwaliteit was dan de meest goedkope varianten. Ook de aanwezigheid van Kanji tekens zouden moeten suggereren dat het niet de goedkoopste beitel is geweest, al heb ik nog niet kunnen achterhalen waar de beitel vandaan komt.
Na wat uurtjes zweten was ik zeker niet ontevreden over het resultaat.
Onlangs heb ik via marktplaats voor 20,- een Japanse schaaf kunnen kopen. Het was duidelijk dat hij niet meer in nieuwstaat was, maar in het echt was het nog wel een slagje erger. Belangrijkste punten bleken: Schaafbeitel bleek verroest, incl dekbeitel, kleine barsten in het hout, houtworm gaatjes, zool bleek licht hol in 2 richtingen (pringel-vorm) en de pin om de dekbeitel te klemmen was krom (gaten bleken niet recht tegen over elkaar geboord).
Als het een westerse schaaf was geweest was ik er waarschijnlijk niet aan begonnen, maar als “leerobject” leek het mij een mooi project.
Als eerste heb ik de beitel, dekbeitel en pin verwijderd en de houten body 1,5 week in de vriezer gedaan bij -20 graden. De houtworm gaatjes leken al zeer oud, maar je weet maar nooit.
In de tussentijd kon ik aan de slag met de metalen delen. Als eerst ronde heb ik met een messing borstel de roest verwijderd. Hierdoor werd snel duidelijk dat alles een goede slijpbeurt nodig had om het eea op te knappen. Dus een lekker muziekje aan en accepteren dat je een middag moet slijpen op de slijpstenen. Gelukkig bleek de achterkant van de beitel nog wel goed hol (hoort bij een japans schaafijzer), maar was de vouw was verre van recht en vlak. Gaandeweg werd duidelijk dat de beitel mooi gelamineerd was en daarmee (volgens google) van betere kwaliteit was dan de meest goedkope varianten. Ook de aanwezigheid van Kanji tekens zouden moeten suggereren dat het niet de goedkoopste beitel is geweest, al heb ik nog niet kunnen achterhalen waar de beitel vandaan komt.
Na wat uurtjes zweten was ik zeker niet ontevreden over het resultaat.
Laatst bewerkt:
