woodworking in 1940

  • Hallo {username}, je postbus van het priveberichten systeem loopt vol.

dopeling

Actieve deelnemer
16 mrt 2008
446
0
Arnhem
Prachtig. Let eens op de handcirkelzaag aan het begin van de film. Die zaag zag ik ook op de timberframevideo van Larry Haun. Mooi werk. Ja, en dan het zagen van de joists voor de vloer, tegen het doorzakken van de balken. Prachtig, wat een vaklui waren dat vroeger. De man die de joists zaagt zal wel een beste zaag hebbenn gehad for the job zo te zien. Mooi hoor. Die muziek is ook wel grappig, leuk voor onze site.
 

Ad de Crom

Actieve deelnemer
17 aug 2008
702
0
addecrom.hpage.com
WOW Hemski, really cool.
Eigenlijk hadden ze voor die tijd modern gereedschap zoals ik in dat fimpje zag.
Maar vooral het vakmanschap van die mensen, dat zie je tegenwoordig niet meer.
Waar is die Ambachtsschool van vroeger toch gebleven, voor mij is het opdoeken daarvan een hele grote blunder geweest.!!!
 
A

Athanor

Guest
Waar is die Ambachtsschool van vroeger toch gebleven, voor mij is het opdoeken daarvan een hele grote blunder geweest.!!!
Hallo Ad,

Een goede observatie en belangrijke vraag, waardoor ik onlangs in een ander topic nog gereageerd heb op enige bespiegelingen van Dopeling. Voor het gemak hieronder te tekst nog een keer.

Groet van Fons
_______________________________________________________________________________________

dopeling schreef:
Het is geen pessimisme en geen optimisme maar nu ik dat zo lees moet ik denken aan het verhaal van de Initiatiefnemer van Fine Woodworking, het Amerikaanse tijdschrift. Hij was zijn baan kwijt, kreeg een jaar doorbetaald, en daarmee de gelegenheid om iets anders te zoeken

Ik herinner me dat ik onder de indruk was toen ik het artikel las. Vooral ook hoe de filosofie van het blad consequent op de meubelmaker gericht blijft en zij zich niet door commercie laten dicteren; bijv. door de achterpagina (nog steeds) niet aan een goed betalende adverteerder uit te geven, maar daar een uniek werkstuk van een vakman te showen.


dopeling schreef:
De waardering voor ambachtelijk je handen vuil maken, in een overall lopen en physiek inspannen is in een land van vooral driedelige costuums, mantelpakjes en Lap Tops echt niet hoog.

Je raakt daar nu echt een gevoelige snaar bij me. Ik denk dat de menselijke maat daarbij te veel uit het oog is verloren. Dat blijkt vooral ook uit de ambachtelijke opleiding voor jongeren. Veel theorie en (te)weinig praktijk, niet aansluitend bij jongeren die niet met de theorie mee kunnen komen maar waar mogelijk wel een goede vakvrouw/man in schuilt. Dat moet beter!

Gelukkig heeft Harry Verhoeven daar een uitstekend werk over geschreven getiteld "De verwondering van het maken". Verhoeven, eveneens actief als beeldend kunstenaar, meent, dat er onvoldoende bewegingen op gang zijn te krijgen om een rijk cultureel erfgoed, zoals het ambachtelijk maken als onderdeel van arbeid en zingeving aan het bestaan, te beschermen of via het onderwijs in ere te herstellen. 'Werken met plezier gaf en geeft een belangrijke meerwaarde aan het maatschappelijk manifesteren en persoonlijk welbehagen', aldus Verhoeven.

Zijn boek is een mooi document over de ontwikkeling van de bouwopleiding door de eeuwen heen van gilde tot de leerlingstelsel. Zie ook: http://www.eyckehorst.nl/boek/brochure.html

Fons
 

Ad de Crom

Actieve deelnemer
17 aug 2008
702
0
addecrom.hpage.com
Bedankt voor je reactie Fons. Goed om te zien dat ik niet de enige ben die vind dat het hele onderwijs systeem op de helling moet.
Ik ben in 1953 naar de ambachtsschool gegaan, ik woonde toen in Nieuw Borgvliet, helemaal in het zuiden van Bergen op Zoom, een fiets had ik niet, en moest te voet 5 km lopend naar die school, en dat voor een 12 jarige jongen!!
Heb daar een 2 jarige opleiding gehad in machine bankwerken, dus leerde ik met machines omgaan, smeden, plaatwerken, hardsolderen in een smidsvuur, eigen spulletes maken zals centerpoints, een bankschroef en krasblok, electrisch en autogeen lassen, en noem het maar op.
Maar we kregen ook andere vakken zoals calorische werktuigen, werktuigbouwkunde sterkteleer, en technische tekenvakken.En dat alles niet alleen door de week, maar ook op zaterdagen zat ik de gehele dag op school, en s'avonds. En dan moest je ook nog je huiswerk maken, zodat je ook de zondag nog bezig was.
Ik blonk toen uit in technische tekenvakken, waarop ik uitgekozen werd voor een vervolgopleiding tot technisch tekenaar voor een vervolgjaar op die ambachtsschool.
Eigenlijk was het de bedoeling toen van de directeur dat ik tekenleraar zou worden, maar ik had zoveel op met machines, dat ik daar alles over wilde weten, zo ben ik terecht gekomen bij PBNA in Arnhem, waar ik een studie heb opgepakt tot machineconstructeur in de algemene machine- en chemische apparatenbouw, heb er zowat 15 jaar over gedaan om dat doel te bereiken, en ben uiteindelijk bij PBNA afgestudeerd in 1975 tot werktuigbouwkundige.
En natuurlijk overdag werken.
Kom daar nou nog eens mee aan. Duidelijk toch wat er sinds de invoering van de mammoetwet allemaal verkeerd is gegaan.
Ik voel mijzelf nu nog erg goed bij, dat ik dit gepresteerd heb, en heb elke dag nog steeds profijt van die erg goede maar wel een erg harde opleiding.
Groetjes. Ad
 

timmerman

Actieve deelnemer
17 mei 2008
32
0
Ad de Crom zei:
WOW Hemski, really cool.
Eigenlijk hadden ze voor die tijd modern gereedschap zoals ik in dat fimpje zag.
Maar vooral het vakmanschap van die mensen, dat zie je tegenwoordig niet meer.
Waar is die Ambachtsschool van vroeger toch gebleven, voor mij is het opdoeken daarvan een hele grote blunder geweest.!!!
Hallo Ad

Ik ben het er niet mee eens dat dat vakmanschap er niet meer is.
Als ik in mijn dagelijkse werk om me heen kijk zie ik dat continu uiteraard bij de ene collega meer als bij de ander maar over het algemeen werken er bij het restauratie bedrijf waar ik werk echte vaklui en een heel aantal zijn daar van ook echte vakidioten

en aangezien er een heel aantal restauratie bedrijven zijn in Nederland zijn er dus ook nog veel meer echte vakmensen te vinden.

(maar echte vakmensen werken niet alleen maar bij restauratie bedrijven maar ze zijn ook nog te vinden in de luxe nieuwbouw)

Zelf heb ik vmbo gedaan en daarna twee jaar dagschool en nu alweer 3,5 jaar avondschool
Het is zo dat je tegenwoordig veel theorie krijgt op school maar in mijn beleving is dit ook nodig
De praktijk heb ik geleerd van de vakmensen waarmee ik gewerkt heb.

Zo hoop ik toch het misverstand uit de wereld geholpen te hebben dat het alleen maar kommer en kwel is
 

Ad de Crom

Actieve deelnemer
17 aug 2008
702
0
addecrom.hpage.com
timmerman zei:
Ad de Crom zei:
WOW Hemski, really cool.
Eigenlijk hadden ze voor die tijd modern gereedschap zoals ik in dat fimpje zag.
Maar vooral het vakmanschap van die mensen, dat zie je tegenwoordig niet meer.
Waar is die Ambachtsschool van vroeger toch gebleven, voor mij is het opdoeken daarvan een hele grote blunder geweest.!!!
Hallo Ad

Ik ben het er niet mee eens dat dat vakmanschap er niet meer is.
Als ik in mijn dagelijkse werk om me heen kijk zie ik dat continu uiteraard bij de ene collega meer als bij de ander maar over het algemeen werken er bij het restauratie bedrijf waar ik werk echte vaklui en een heel aantal zijn daar van ook echte vakidioten

en aangezien er een heel aantal restauratie bedrijven zijn in Nederland zijn er dus ook nog veel meer echte vakmensen te vinden.

(maar echte vakmensen werken niet alleen maar bij restauratie bedrijven maar ze zijn ook nog te vinden in de luxe nieuwbouw)

Zelf heb ik vmbo gedaan en daarna twee jaar dagschool en nu alweer 3,5 jaar avondschool
Het is zo dat je tegenwoordig veel theorie krijgt op school maar in mijn beleving is dit ook nodig
De praktijk heb ik geleerd van de vakmensen waarmee ik gewerkt heb.

Zo hoop ik toch het misverstand uit de wereld geholpen te hebben dat het alleen maar kommer en kwel is
Hoi Timmerman, hou me tegoede ik ken persoonlijk een stel verdraaid goede ambachtslieden in mijn eigen stad die zich bezig houden met het restaureren van eeuwen oude panden.
Maar aan de andere kant zie ik ook een enorm gebrek aan goed geschoolde mensen in andere technische beroepen, in mijn opninie heeft dat toch te maken met gebrek aan belangstelling voor techniek, en ook de technische scholen zijn echt niet meer wat ze waren, vroeger kregen wij ook theoretische vakken, maar de praktische vakken werden overdag gegeven, en de theoretische vakken in de avonduren en op de zaterdag. Zo een schoolweek van 60 uur was toen heel normaal. Ik denk dat de persoonlijke beleving daar een rol bij speelt.
 

dopeling

Actieve deelnemer
16 mrt 2008
446
0
Arnhem
In de loop der jaren is vooral het geld veel belangrijker geworden dan de liefde voor het product en het werk wat daar toe leidt. Kijk maar eens naar dat aspect in het werken vroeger en het werken nu. Ook in de beloningskant kun je dat goed terug zien. De ambachtsman is volgens de commercie zijn geld niet meer waard en het zijn de middenkaders en de hogere kaders, die in verhouding tot vroeger, de salarissen binnen slepen en dan hebben we het nog niet over de directeuren. Ik vermoed dat gedacht wordt dat het die mensen zijn die in een bedrijf het geld naar binnen weten te halen. Ik ben het er wel mee eens dat er nog steeds goede vakmensen bestaan die mooi werk afleveren maar dan de prijzen, als ik hoor wat er dan voor prijzen worden berekend voor een verbouwing. Niet te geloven. Waar je ook aan kunt zien dat de commercie het belangrijkste geworden is zijn de materialen. Alles is berekend op kosten verlaging aan de ene kant en hogere verdiensten aan de andere kant. Want om trots te kunnen zijn op een stuk vakwerk moet je ook weten dat je het van mooi materiaal hebt gemaakt. Dat valt tegenwoordig ook al niet mee. Nogmaals, ik zal niet ontkennen dat er nog veel goede vakmensen zijn die mooi werk leveren maar als je kijkt dat we in middels al weer 68 jaar verder zijn in onze beschaving dan 1940 vind ik het zonder meer beschamend dat ik continu hoor en merk hoe- in die verhouding 1940 - 2008 - ongelooflijk slecht het meeste werk wordt opgeleverd. Want ......dat is gewoonweg niet meer nodig!!!

Maar goed dit is een lastig onderwerp voor mij waar ik een boek over zou kunnen schrijven ge-illustreerd met fotoos van de optrekjes van aannemers, directeuren enzovoort.
En naar mijn smaak is alles terug te voeren tot minder liefde voor het vak en meer liefde voor het (materiele) welzijn van het ego.

Also sprach dopeling, (af en toe ook wel subjectief).
 

Jules Bosma

Actieve deelnemer
23 jan 2009
52
0
www.cncwerk.nl
Ik heb de afgelopen 17 jaar gewerkt als docent houtbewerkstechniek op een groot ROC in noord nederland.
Het viel me op dat er steeds minder leerlingen kwamen met de passie en liefde voor het hout zoals ik dat zelf heb. Het vakmanschap wat door deze scholen is de afgelopen jaren is afgeleverd is door allerlei toestanden dan ook gedaalt tot een absolute nul-punt.

Als ik terug denk aan de werkstukken die wij met de hand moeten maken op de LTS, staan deze niet meer in verhouden tot het vakniveau zelfs op niveau 3, jammer.
Ook bij veel bedirjven zie ik het vakmanschap teruglopen en kunnen ze technisch ingewikkelde constructies niet meer maken.
Ik heb dan ook mijn oude vak weer opgepakt wat een gat in de markt blijkt te zijn.
Toch blijf ik het jammer vinden dat er steeds minder jonge vakmensen zijn.
Jules
 

Deze plek is voor toekomstige tekst. Door nu alvast deze kolom te activeren blijft de kolommen structuur ongewijzigd en de lezerservaring hetzelfde als er hier content geplaatst gaat worden.

Hier kan straks ook info geplaatst worden.