Zoals ik al eerder had geroepen, heb ik een lijstje met allerlei dingen en dingetjes die ik nog wil/moet maken. Sommige dingen op die lijst zijn best wel technisch en die wil ik maken omdat ik nieuwsgierig ben naar het hoe dan. Daar denk ik dan flink over na en die hebben dus meer tijd nodig om realiteit te worden. Maar er zijn ook van die dingetjes op die lijst die gewoon een kwestie zijn van ‘even doen’ en die hebben dan vaak een praktisch gebruiksdoel (denk aan mijn vorige bijdrage over de spindels bijvoorbeeld).
Dit is er ook zo eentje
. Onze jongste zoon woont in een instelling en functioneert op een laag niveau. Een vrolijke vent die ook van lekkere dingen houd. Bijvoorbeeld een boterham met hagelslag
.
De begeleiding smeert zijn boterham met boter, de dosering hagelslag (of jam…ook lekker) wordt in een klein kommetje bij z’n bord neergezet met de bedoeling dat hij het beleg zelf op zijn brood doet. Dat doet hij keurig netjes door het kommetje op z’n boterham te kieperen en dan de boterham als geheel naar binnen te werken. Even voor de context: het beleg wordt niet verspreid op de boterham! En de boterham wordt niet in stukjes gesneden, dat is motorisch nog een brug te ver.
Het merendeel van z’n hagel landt dus uiteindelijk in zijn schoot en op de grond. Na het ontbijt kun je precies zien wie waar gezeten heeft en wat er op zijn boterham had moeten zitten. De begeleiding mag dan met stofzuiger aan de gang wat, afhankelijk van de begeleider, nog wel eens met wat gemopper gepaard gaat.
Toen ik kort geleden zoonlief naar zijn dagbesteding bracht en in z’n broodtrommel keek, zag hoeveel hagelslag ze hadden meegegeven bleek dat voldoende te zijn om 3 boterhammen rijkelijk mee te beleggen. Ik heb toen aan de begeleiding gezegd de hoeveelheid hagelslag om te beginnen maar eens te halveren. Hagelslag op de grond zal het niet voorkomen, maar er zal hoe dan ook minder op de grond terecht komen.
Aangezien er veel verschillende begeleiders op die woongroep komen, is consistentie wel een dingetje. Toen begon het brein te werken: geef de begeleiders een standaard waarbij ze niet hoeven na te denken. Het idee kreeg vorm: een maatschep/dinges voor de hagelslag
.
Ik dacht eerst aan een lepel. Een prototype werd gemaakt:
Handvaatje uit kers, cup uit ‘geenideewatvoorhout’. Op de foto niet te zien is dat de cupbodem is afgeschuind, de theorie was dat het handgreepje schuin omhoog zou steken, als de maatschep op een vlak zou staan. Helaas….het handgreepje is te zwaar/te lang. De inhoud van de cup bleek ook te klein qua inhoud. 2 keer scheppen is nodig om een normale boterham te kunnen bedekken met hagelslag. Het gat heeft een diameter van ca. 31 mm en is ca. 22 mm diep.
Toen heb ik om de juiste inhoud te kunnen bepalen een theelichthouder gepakt die ik nog had staan.
Het ging me puur om de inhoud van het gat i.v.m. de dosering hagelslag. Dit gat heeft een diameter van 40 mm en is ca. 18 mm diep. Dit ging al een stuk beter: een keer vullen is voldoende voor een boterham. De vorm beviel me ook een stuk beter. Voor mensen met een beperkte motoriek is dit beter vast te houden dan zo’n dun steeltje.
Uiteindelijk is dit dan het 2e prototype geworden:
Afgewerkt met 2 lagen druivenpit olie. Deze gaan we in de praktijk testen, eens kijken hoe dat gaat en bevalt. Met de begeleiding moet ik nog wel de afspraak maken dat ze even helpen met het spreiden van de hageltjes, anders is de stofzuiger voorlopig nog wel even nodig
.
Dit is er ook zo eentje
. Onze jongste zoon woont in een instelling en functioneert op een laag niveau. Een vrolijke vent die ook van lekkere dingen houd. Bijvoorbeeld een boterham met hagelslag.De begeleiding smeert zijn boterham met boter, de dosering hagelslag (of jam…ook lekker) wordt in een klein kommetje bij z’n bord neergezet met de bedoeling dat hij het beleg zelf op zijn brood doet. Dat doet hij keurig netjes door het kommetje op z’n boterham te kieperen en dan de boterham als geheel naar binnen te werken. Even voor de context: het beleg wordt niet verspreid op de boterham! En de boterham wordt niet in stukjes gesneden, dat is motorisch nog een brug te ver.
Het merendeel van z’n hagel landt dus uiteindelijk in zijn schoot en op de grond. Na het ontbijt kun je precies zien wie waar gezeten heeft en wat er op zijn boterham had moeten zitten. De begeleiding mag dan met stofzuiger aan de gang wat, afhankelijk van de begeleider, nog wel eens met wat gemopper gepaard gaat.
Toen ik kort geleden zoonlief naar zijn dagbesteding bracht en in z’n broodtrommel keek, zag hoeveel hagelslag ze hadden meegegeven bleek dat voldoende te zijn om 3 boterhammen rijkelijk mee te beleggen. Ik heb toen aan de begeleiding gezegd de hoeveelheid hagelslag om te beginnen maar eens te halveren. Hagelslag op de grond zal het niet voorkomen, maar er zal hoe dan ook minder op de grond terecht komen.
Aangezien er veel verschillende begeleiders op die woongroep komen, is consistentie wel een dingetje. Toen begon het brein te werken: geef de begeleiders een standaard waarbij ze niet hoeven na te denken. Het idee kreeg vorm: een maatschep/dinges voor de hagelslag
.Ik dacht eerst aan een lepel. Een prototype werd gemaakt:
Handvaatje uit kers, cup uit ‘geenideewatvoorhout’. Op de foto niet te zien is dat de cupbodem is afgeschuind, de theorie was dat het handgreepje schuin omhoog zou steken, als de maatschep op een vlak zou staan. Helaas….het handgreepje is te zwaar/te lang. De inhoud van de cup bleek ook te klein qua inhoud. 2 keer scheppen is nodig om een normale boterham te kunnen bedekken met hagelslag. Het gat heeft een diameter van ca. 31 mm en is ca. 22 mm diep.
Toen heb ik om de juiste inhoud te kunnen bepalen een theelichthouder gepakt die ik nog had staan.
Het ging me puur om de inhoud van het gat i.v.m. de dosering hagelslag. Dit gat heeft een diameter van 40 mm en is ca. 18 mm diep. Dit ging al een stuk beter: een keer vullen is voldoende voor een boterham. De vorm beviel me ook een stuk beter. Voor mensen met een beperkte motoriek is dit beter vast te houden dan zo’n dun steeltje.
Uiteindelijk is dit dan het 2e prototype geworden:
Afgewerkt met 2 lagen druivenpit olie. Deze gaan we in de praktijk testen, eens kijken hoe dat gaat en bevalt. Met de begeleiding moet ik nog wel de afspraak maken dat ze even helpen met het spreiden van de hageltjes, anders is de stofzuiger voorlopig nog wel even nodig
.
en netjes afgewerkt….
