hoi allemaal,
mijn eerste en tevens enige reischaaf die ik heb is een houten exemplaar die ik enkele jaren geleden tweedehands kocht voor ik dacht slechts 10 euro. Ik vind het een mooi ding om te zien, maar vergeleken met mijn andere houten schaaf (voorloper) en mijn stalen schaven, vind ik hem niet echt lekker werken. Of dat door de schaaf zelf of door onkunde van de gebruiker komt weet ik niet goed. Ik heb de zool vlakgeschuurd, de beitel ontdaan van roest en deze geslepen.
Ik heb een veritas hulpstuk om de schaafbeitel onder een ingestelde hoek netjes te slijpen en ik slijp met diamantstenen. Bij andere schaafijzers gaat dat altijd prima. Ook beitels met rondingen gebruik ik die ik op de hand slijp, wat ook prima gaat.Voor mijn #4 schaaf is de beitel altijd vlijmscherp. Dat is een stalen Juuma schaaf, die ik tweedehands van iemand kon overnemen en dat vind ik toch wel een erg makkelijke en comfortabele schaaf. Want de zool blijft vlak in mijn optiek, en je stelt hem gemakkelijk met een wieltje in op diepte. Er kan m.i. weinig mis gaan en het werkt altijd. Hij is ook haaks genoeg voor mij althans, zodat ik hem op een futselplank gebruik. Ik gebruik de schaaf daarom veel.
Af en toe wil ik de reischaaf kunnen gebruiken. Maar die kent een aantal vervelende problemen: zo raakt het schaafijzer snel los, zodat ik hem weer opnieuw dieper moet instellen. Ik tik de houten wig toch goed aan, en in verhouding tot mijn houten voorloper werkt de beitel van de houten reischaaf snel los. Misschien moet ik iets doen aan het contactoppervlak van beitel en schaaflichaam?
Ook komen er niet altijd mooie krullen uit zoals bij mijn stalen schaaf. Vaker zijn het wat kleinere snippers waardoor de bek van de schaaf ook wel snel verstopt kan raken. Ik weet niet, of bijv. de breedte van het gat in de zool al te groot is door slijtage: deze is ongeveer 2,5 mm breed.
Een ander ding wat mij opvalt is dat ik snel bramen zie in de beitel. Ik slijp op 30 graden met het hulpstuk, maar heb de indruk dat ik altijd relatief vaak opnieuw moet slijpen om de bramen er uit te halen.
Nog een weliswaar kleiner probleem is de schroef waarmee de schaafbeitel en keerbeitel op elkaar bevestigd zijn: de schroefdraad staat niet loodrecht dus je schroeft altijd scheef. Draai je flink aan, dan schuift de keerbeitel omhoog, te hoog.
De zool heb ik helemaal vlak geschuurd, maar beide zijden van de schaaf staan niet haaks, er zit een subtiele tordering in als ik het zo snel op het oog bekijk. Omdat de zool wel vlak is, vind ik dat geen ramp. Maar ik kan hem niet als futselschaaf gebruiken.
Het grootste probleem vind ik de matige klemming. Als ik het goed begrijp zou een beitel vooral onder en boven tegen het lichaam van de schaaf moeten klemmen. Ik zie daar wel roest / wrijvings afdrukken. Volgens mij zou je door de beitel te kleuren met bijv. roet kunnen testen waar verhogingen zitten en die wegnemen voor betere passing en klemming.
Toch vraag ik mij nu af, of ik niet ook graag een stalen reischaaf wil kopen: die dingen zijn niet goedkoop nieuw, maar het idee dat hij onderhoudsarm is, haakser dan deze reischaaf, en dat je makkelijk de diepte instelt en op de juiste diepte blijft spreekt me wel aan.
Ter demonstratie een aantal foto's van de schaaf. Kunnen jullie zo op afstand misschien iets zeggen over de staat van de schaaf en wat er evt. mis kan zijn? En of het de moeite zou zijn om een stalen reischaaf te kopen, of dat je beter geduld moet hebben en deze schaaf eerst moet verbeteren?
mijn eerste en tevens enige reischaaf die ik heb is een houten exemplaar die ik enkele jaren geleden tweedehands kocht voor ik dacht slechts 10 euro. Ik vind het een mooi ding om te zien, maar vergeleken met mijn andere houten schaaf (voorloper) en mijn stalen schaven, vind ik hem niet echt lekker werken. Of dat door de schaaf zelf of door onkunde van de gebruiker komt weet ik niet goed. Ik heb de zool vlakgeschuurd, de beitel ontdaan van roest en deze geslepen.
Ik heb een veritas hulpstuk om de schaafbeitel onder een ingestelde hoek netjes te slijpen en ik slijp met diamantstenen. Bij andere schaafijzers gaat dat altijd prima. Ook beitels met rondingen gebruik ik die ik op de hand slijp, wat ook prima gaat.Voor mijn #4 schaaf is de beitel altijd vlijmscherp. Dat is een stalen Juuma schaaf, die ik tweedehands van iemand kon overnemen en dat vind ik toch wel een erg makkelijke en comfortabele schaaf. Want de zool blijft vlak in mijn optiek, en je stelt hem gemakkelijk met een wieltje in op diepte. Er kan m.i. weinig mis gaan en het werkt altijd. Hij is ook haaks genoeg voor mij althans, zodat ik hem op een futselplank gebruik. Ik gebruik de schaaf daarom veel.
Af en toe wil ik de reischaaf kunnen gebruiken. Maar die kent een aantal vervelende problemen: zo raakt het schaafijzer snel los, zodat ik hem weer opnieuw dieper moet instellen. Ik tik de houten wig toch goed aan, en in verhouding tot mijn houten voorloper werkt de beitel van de houten reischaaf snel los. Misschien moet ik iets doen aan het contactoppervlak van beitel en schaaflichaam?
Ook komen er niet altijd mooie krullen uit zoals bij mijn stalen schaaf. Vaker zijn het wat kleinere snippers waardoor de bek van de schaaf ook wel snel verstopt kan raken. Ik weet niet, of bijv. de breedte van het gat in de zool al te groot is door slijtage: deze is ongeveer 2,5 mm breed.
Een ander ding wat mij opvalt is dat ik snel bramen zie in de beitel. Ik slijp op 30 graden met het hulpstuk, maar heb de indruk dat ik altijd relatief vaak opnieuw moet slijpen om de bramen er uit te halen.
Nog een weliswaar kleiner probleem is de schroef waarmee de schaafbeitel en keerbeitel op elkaar bevestigd zijn: de schroefdraad staat niet loodrecht dus je schroeft altijd scheef. Draai je flink aan, dan schuift de keerbeitel omhoog, te hoog.
De zool heb ik helemaal vlak geschuurd, maar beide zijden van de schaaf staan niet haaks, er zit een subtiele tordering in als ik het zo snel op het oog bekijk. Omdat de zool wel vlak is, vind ik dat geen ramp. Maar ik kan hem niet als futselschaaf gebruiken.
Het grootste probleem vind ik de matige klemming. Als ik het goed begrijp zou een beitel vooral onder en boven tegen het lichaam van de schaaf moeten klemmen. Ik zie daar wel roest / wrijvings afdrukken. Volgens mij zou je door de beitel te kleuren met bijv. roet kunnen testen waar verhogingen zitten en die wegnemen voor betere passing en klemming.
Toch vraag ik mij nu af, of ik niet ook graag een stalen reischaaf wil kopen: die dingen zijn niet goedkoop nieuw, maar het idee dat hij onderhoudsarm is, haakser dan deze reischaaf, en dat je makkelijk de diepte instelt en op de juiste diepte blijft spreekt me wel aan.
Ter demonstratie een aantal foto's van de schaaf. Kunnen jullie zo op afstand misschien iets zeggen over de staat van de schaaf en wat er evt. mis kan zijn? En of het de moeite zou zijn om een stalen reischaaf te kopen, of dat je beter geduld moet hebben en deze schaaf eerst moet verbeteren?
