Nee nee, dankuwel, u hoeft niet komen krabben.
Bij onze verhuizing hoorde ook het leegruimen van de kippenren. Onze voorgangers hielden kippen, wij niet. Dus werd de ren een opslagplaats voor boomstammetjes en dikke takken die ik nog eens hoopte te gebruiken voor houtdraaiwerk. Zoals elders gemeld is door omstandigheden van het houtdraaien al lang niets terechtgekomen, het hout heeft dan ook langdurig onaangeroerd gelegen.
Het partijtje Taxus stammetjes en takken was nog net zo goed als toen ik het had weggelegd. Dat gold helaas niet voor het overige hout. Es, pruim, moerbei en helaas zelfs de dikke delen gouden regen
, alles was zodanig aangetast door vraat, rot en schimmel dat ik een aanhanger vol naar de stort heb gebracht. Ja, klopt, het lag niet droog genoeg en uiteraard had ik moeten schillen maar ik had niet verwacht dat het er zo lang zou liggen. Spijt komt na de zonde...
Een paar stukken waar ik extra spijt van heb:
1. Apenboom / Slangenden / Monkey-puzzle tree / Araucaria araucana. Deze hebben we gerooid bij mijn schoonouders, omdat de wortels door de gresbuizen van de riolering bleken te zijn gegroeid. Ik had hier een paar schalen van willen draaien, ter nagedachtenis aan mijn schoonvader die altijd met veel plezier naar zijn oapeboom keek.
Het hout is op zich niet echt mooi maar de kransvormige plaatsing van de takken geeft een leuk effect in het stamhout ter hoogte van de takaanzet.
De takken zijn bezet met vlijmscherpe punten, de schubben op de stam zijn ook niet mals en direct onder de bast zit een laag taaie kleverige hars. De apenboom lijkt een onneembare vesting, totdat... je de zaag erin zet. Ik meende te weten dat vretende beestjes zich vooral richten op de buitenste delen van de stam. Zo niet bij de slangenden, zie de foto's.
2. Amandelboom / Prunus amygdalus. Ook hier lijkt de vreterij vooral in het kernhout te zitten. Het was maar een bescheiden stuk, in grootte vergelijkbaar met mijn knie maar toch erg jammer dat het verloren is gegaan. Ik heb ooit 2 van deze stukken gekregen van een goede vriend, die vriendschap dateert al van onze studietijd. Het eerste stuk heb ik vlot verwerkt, het tweede is (helaas) blijven liggen en is inmiddels dus op de stort beland. Daar had ik toch ook heel graag iets van gemaakt.
Ik zal eens zoeken of er nog plaatjes zijn van wat het eerste stuk amandelhout heeft opgeleverd. Ik vond het prachtig draaihout.
Bij onze verhuizing hoorde ook het leegruimen van de kippenren. Onze voorgangers hielden kippen, wij niet. Dus werd de ren een opslagplaats voor boomstammetjes en dikke takken die ik nog eens hoopte te gebruiken voor houtdraaiwerk. Zoals elders gemeld is door omstandigheden van het houtdraaien al lang niets terechtgekomen, het hout heeft dan ook langdurig onaangeroerd gelegen.
Het partijtje Taxus stammetjes en takken was nog net zo goed als toen ik het had weggelegd. Dat gold helaas niet voor het overige hout. Es, pruim, moerbei en helaas zelfs de dikke delen gouden regen
, alles was zodanig aangetast door vraat, rot en schimmel dat ik een aanhanger vol naar de stort heb gebracht. Ja, klopt, het lag niet droog genoeg en uiteraard had ik moeten schillen maar ik had niet verwacht dat het er zo lang zou liggen. Spijt komt na de zonde...Een paar stukken waar ik extra spijt van heb:
1. Apenboom / Slangenden / Monkey-puzzle tree / Araucaria araucana. Deze hebben we gerooid bij mijn schoonouders, omdat de wortels door de gresbuizen van de riolering bleken te zijn gegroeid. Ik had hier een paar schalen van willen draaien, ter nagedachtenis aan mijn schoonvader die altijd met veel plezier naar zijn oapeboom keek.
Het hout is op zich niet echt mooi maar de kransvormige plaatsing van de takken geeft een leuk effect in het stamhout ter hoogte van de takaanzet.
De takken zijn bezet met vlijmscherpe punten, de schubben op de stam zijn ook niet mals en direct onder de bast zit een laag taaie kleverige hars. De apenboom lijkt een onneembare vesting, totdat... je de zaag erin zet. Ik meende te weten dat vretende beestjes zich vooral richten op de buitenste delen van de stam. Zo niet bij de slangenden, zie de foto's.
2. Amandelboom / Prunus amygdalus. Ook hier lijkt de vreterij vooral in het kernhout te zitten. Het was maar een bescheiden stuk, in grootte vergelijkbaar met mijn knie maar toch erg jammer dat het verloren is gegaan. Ik heb ooit 2 van deze stukken gekregen van een goede vriend, die vriendschap dateert al van onze studietijd. Het eerste stuk heb ik vlot verwerkt, het tweede is (helaas) blijven liggen en is inmiddels dus op de stort beland. Daar had ik toch ook heel graag iets van gemaakt.
Ik zal eens zoeken of er nog plaatjes zijn van wat het eerste stuk amandelhout heeft opgeleverd. Ik vond het prachtig draaihout.